Terwijl zijn werk maar moeilijk te fotograferen is en eerder om een zintuigelijke ervaring vraagt, werd juist de reproductie en de fotografie zijn nieuwe uitgangspunt. Reproducties van de oude meesters uit de schilderkunst. Reproducties van zijn eigen werk met name de kruisschilderingen. Foto’s van vrienden en naasten levensgroot en ten voeten uit geschilderd. Zijn fiets die hem elke dag weer naar zijn atelier bracht maar ook zijn steun en toeverlaat was op de vele reizen door Europa. Zijn omgeving, de Maaskade bij de ENCI (de voormalig cementfabriek), de daken die hij zag vanuit zijn woonkamer, geparkeerde auto’s en fietsen. In de fotografische weergave zelf was Piet echter niet geïnteresseerd. Vorm en kleur werden geminimaliseerd tot zwart/wit en uitgewerkt in vele lagen kleuren. Voor en achtergrond lijken bij deze vaak monochrome doeken bij het veranderende licht te verschuiven. Piet nodigde iemand wel eens uit om een werk te komen te bekijken op een specifiek moment van de dag waarbij het schilderij zijn verrassende metamorfose onderging door het veranderende binnenvallende licht door de hoge ramen in zijn atelier in De Ainsi (voorheen ENCI) in Maastricht.
De teksten bij schilderijen zijn opgesteld door Harrie Habets en Hilda Haafkens, vrienden van Piet. De stem is van Floortje van der Linden, dochter van een broer van Piet.